Jeśli wierzysz, że Ci się uda, że potrafisz, w większości wypadków rzeczywiście Ci się uda, to władza umysłu nad ciałem.

- Vernon Wolfe

piątek, 25 października 2013

Zarażać pasją

I zaczerwieniłam się ze wstydu...Hm...
Bo znalazłam się na etapie, kiedy ... Bo się nie chce, bo nie ma czasu, bo minister, bo dyrektor, bo rodzice, bo po co, bo na co.....
Nic w życiu nie dzieje się przypadkiem. To, co wydarzyło się wczoraj,tez przypadkowe nie było.


Wczoraj pojechałam na wycieczkę z uczniami do lasu.  Nie pierwszy raz  i nie ostatni. A wczorajsza wycieczka była inna.  Jej pomysłodawcą był dziadek jednej z moich uczennic. Starszy człowiek - gajowy, którego pasją jest las i wszystko, co z nim związane. Starszy pan miesiąc temu uległ wypadkowi. Porusza się o kulach. Myślicie,że przeszkodziło mu to w przemierzaniu leśnych kniei? Kiedy zadął w róg myśliwski ( cętkowany kręty - prawie) Dzieciarnia i dorośli szli za nim niczym za kimś, kto gra na zaczarowanym flecie. Przy tym opowiadał, ale jak! Byliśmy ja zaczarowani.
Żuczek gnojarz wspiął się na but gajowego.
- Nie bójcie się - powiedział ciepłym głosem - on wam krzywdy nie zrobi.
I tutaj padła opowieść o żuczku gnojarzu, który urósł w naszych oczach do rangi bohatera zbawiającego świat.
Grunt, to prawdziwa pasja i wiedza.
W czasach bylejakości, zniechęcenia, nijakości  na drugą szalę powinniśmy położyć pasję, chęć działania i zarażać nią wokół.


Jeśli kiedykolwiek powiem " Na co, po co" - Muszę przywołać sobie obraz tego gajowego. I będę wiedziała na co., po co...

33 komentarze:

  1. Tacy pasjonaci to wymierajacy dzisiaj gatunek, na topie jest wlasnie bylejakosc i konformizm.
    Dobrego dnia, Dorotko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dlatego trzeba nie zgadzać się głośno i działać na przekór.

      Usuń
  2. Spotykać na swojej drodze takich ludzi to szczęście, mieć ich w swoim otoczeniu w każdej dziedzinie życia na co dzień to moje marzenie :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Wiem, o czym mówisz, znam takich ludzi!
    Dziś coś napiszę u siebie, a teraz pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  4. ;o) uwielbiam takich Ludzi. Pamiętam, jak w Młoda była w podstawówce też mieliśmy takiego Dziadka. Każdy rok szkolny kończyliśmy ogniskiem i grochówką w lesie ;o)

    OdpowiedzUsuń
  5. fantastyczny człowiek, podziwiam ludzi z pasją :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Odpowiedzi
    1. Sami się nie namnożą, musimy nimi się stać.

      Usuń
  7. Gajowy i Twój majster Miecio bujdą wiarę w ludzi. Nie tylko z pasją, ale ehhh... ludzkich. Tacy zasługują na mój najwyższy szacunek i od takich inni powinni się uczyć miłości do tego co się robi i do każdego przejawu życia.

    OdpowiedzUsuń
  8. Zazwyczaj ludzie wygladający szarawo w pozłacanym tle - ci właśnie mają najwięcej do powiedzenia....
    Życie z pasją to życie, a nie nuda...
    Dzieciaki mają szczęscie, że przy Twoim wsparciu poznają takich ludzi...
    Pozdrawiam
    http://eksperyment-przemijania.blog.onet.pl/
    http://wieczkodagmara.blog.pl/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I ja ich poznaję, czyż to nie jest cudowne!

      Usuń
  9. Takich ludzi z pasja wokol nas jest wiecej niz troche i dobrze, ze sa!!!
    Serdecznosci
    Judyta

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bez nich świat byłby jedną wielką szarą plamą.

      Usuń
  10. Uwielbiam te żuczki!
    I ludzi z pasją.

    OdpowiedzUsuń
  11. Witaj :)
    Moja córka studiuje leśnictwo, często opowiada ciekawe przyrodnicze zjawiska, operuje łacińskimi nazwami, bardzo mi imponuje :)
    Ludzie z pasją, to wartość i szacunek ;)
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Tak... ginąca już wartość!

    OdpowiedzUsuń
  13. Nazywam ich "nawiedzonymi"! Kochają swoje królestwo i wiedzą dokładnie o czym mówią! Przyjaciele przyrody! Na bank!
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  14. wspaniale spotkac takich inspirujacych ludzi!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, wspaniale. To wręcz budujące.

      Usuń
  15. Takie lekcje najbardziej zapadają dzieciom w pamięć i chyba ucza najwięcej

    OdpowiedzUsuń
  16. ...widzisz, czasem tak jest, że "jest jak jest", ale na szczęscie, ten kto je ma, spotyka kogoś kto powie - wcale tak nie jest jak myślisz...i nagle świat nabiera barw:) Łap je! Sa wszak pięknem dnia codziennego!
    Serdeczności:)

    OdpowiedzUsuń
  17. Każdy ma w swoim życiu jakiś cel i to co lubi robić zarażać pasją(jak napisałaś),żuczka bardzo dobrze znam pojawia się w lesie obok borowików (bardzo mu smakują) nawet przynioslam po grzybobraniu w koszyku miłej niedzieli

    OdpowiedzUsuń
  18. piękna historia i jakże budująca! :)

    OdpowiedzUsuń

Jeśli nie jesteś posiadaczem konta google+ wybierz "nazwa/adres url" i wpisz swój nick lub imię. Trochę tak głupio rozmawiać z Anonimem.